Menu

Biobrandstof of eten?

29 December 2007 | 10:21 | Nieuws | Plaats een reactie
Suikerrietverkoopster langs de wegHet moet de grootste ethanolfabriek van Afrika worden. Onlangs legde de Mozambikaanse president Guebuza de eerste steen voor het Procana-project in de zuidelijke provincie Gaza. In 2010, zo is de planning, zal daar dagelijks 480.000 liter biobrandstof worden geproduceerd. Voor de 9000 ton suikerriet die daarvoor iedere dag nodig is, is dertigduizend hectare landbouwgrond gereserveerd. Die akkers moeten natuurlijk wel worden geïrrigeerd, en daar ligt het probleem. Dat water komt van een stuwdam in de Limpopo-rivier waar ook de lokale boeren gebruik van maken. Zij zijn bang dat de biobrandstofproducent al het water straks gaat opsouperen, zodat er niets overblijft voor hun maïs- en rijstvelden. De vraag wat prioriteit verdient, biobrandstof of eten, komt weer eens boven. Niet voor niets noemde VN-expert Jean Ziegler de groeiende productie van biobrandstof al een 'misdaad tegen de menselijkheid'. Voedsel wordt schaarser en duurder omdat kostbare landbouwgrond wordt ingepikt voor brandstofproductie, en het zijn de armen die daaronder lijden, aldus Ziegler.

'Berecht Lubanga ook voor verkrachtingen'

22 December 2007 | 16:27 | Nieuws | Plaats een reactie
Chouchou NamegabeWeer terug in Nederland, ben ik net mijn Congolese vriendin en collega Chouchou Namegabe misgelopen. Als vertegenwoordigster van vijftig mensenrechtenorganisaties uit Oost-Congo sprak zij begin deze maand het Internationale Strafhof in Den Haag toe. Ze noemde de aanklacht tegen militieleider Thomas Lubanga, eerste gevangene van het Strafhof, veel te beperkt: 'Waarom berecht het Strafhof Thomas Lubanga voor de recrutering van kindsoldaten, maar niet voor het seksuele geweld? Dat is een grote schok voor Congolese vrouwen.' In een petitie roepen de Oost-Congolese ngo's het Strafhof op veel meer onderzoek te doen naar de grootschalige systematische verkrachtingen waaraan alle partijen in het conflict zich schuldig maken. Het Internationaal Strafhof heeft hier vooralsnog veel te weinig mee gedaan, luidde de kritiek van Chouchou en haar Oost-Congolese medestanders. Zeventig procent van de slachtoffers van het steeds weer opvlammende geweld in Oost-Congo is vrouw, zo bleek onlangs uit Frans onderzoek.

'Een boek dat eindelijk iets toevoegt'

17 December 2007 | 20:33 | Boek | Plaats een reactie
Onze Wereld - maandblad 'Voor betrokken wereldburgersBeetje egotrippen op zijn tijd mag wel, toch? Kreeg net in mijn postbus het nummer van Onze Wereld binnen waarin mijn boek werd gerecenseerd en werd er helemaal blij van. Recensent Peter Vermaas stelt in het oktobernummer (ja ik loop wat achter in de administratie door mijn Mozambikaanse avonturen): 'Femke van Zeijl (...) slaagde erin een boek te schrijven dat eindeijk een iets toevoegt aan de diarree van schrijfsels van verdwaalde journalisten of gefrustreerde ontwikkelingswerkers waarmee uitgeverijen in Nederland de laatste jaren iets te vaak op de proppen komen. (...) Dat leverde een mooi boek op, waarin Van Zeijl (anders dan veel van die andere Afrika-scribenten) een goede balans houdt tussen de onvermijdelijke avonturen van een Kuifje in Afrika en relevante inhoud.' Niets aan toe te voegen, dacht ik zo. ;o)

How to Maputo

16 December 2007 | 10:08 | Op reis | Plaats een reactie
How to Maputo met Brad en Bob op You TubeOok voor meer gevorderden in de Mozambikaanse hoofdstad vermakelijk: de serie 'How to Maputo' op YouTube. Vooralsnog vier uit de hand geschoten filmpjes van Brad en Bob, twee expats met te veel vrije tijd, over de basisvaardigheden om te kunnen overleven in de stad aan de Indische Oceaan. De serie begint met het op straat kopen van beltegoed van mCel - voor het gemak blijft onvermeld dat ook krediet van de concurrerende provider Vodacom op straat te koop is. Het volgende deel behandelt de kwestie autobeveiliging, in deel drie komen de onvermijdelijke cashewnootjes aan bod - hoewel verkocht in ongebruikelijk hygiënische plastic verpakking in plaats van op een grote hoop in een rieten schaal. En in de laatste aflevering koopt Brad een marrabenta-cd op het terras van Piri Piri. Daar doceert hij ook de toverwoorden voor verkopers die maar blijven aandringen: 'Não hoje' (niet vandaag) em 'Talvez mais tarde...' (misschien later).

Op elke straathoek

13 December 2007 | 07:50 | Op reis | Plaats een reactie
Laurentina, het bier op elke hoek van de straat (Foto door pesterussa op flickr)Een goede vriend in Maputo wees me erop dat ik niet helemaal de waarheid had verteld op deze weblog. Tijd om dit recht te zetten. In een voorgaande entry vermeldde ik dat 2M mijn favoriete Mozambikaanse bier was, maar da's niet helemaal waar. Het pils dat ik liever drink is echter niet zo makkelijk te krijgen. Een van de meest geprezen bieren in zuidelijk Afrika is Laurentina Clara, geproduceerd in Mozambique. Het merk won vele onderscheidingen, maar helaas is de prijswinnende variant niet zomaar voor iedereen beschikbaar, ook al beweert de slogan van Laurentina 'het bier op elke hoek van de straat' te zijn. De zogenaamde 'eerstelijns' Laurentina is niet hetzelfde als het brouwsel dat de populaire bars en cafés downtown verkopen - dat naar hondenvoer smaakt. Ik vond het echte prijswinnende bier alleen in de bar bij het zwembad van het chique Terminus Hotel - niet bepaald mijn soort etablissement. Dus bij gebrek aan beschikbaarheid ga ik in Mozambique voor mijn tweede, altijd aanwezige en betrouwbare, keus: 2M. Maar als je ooit de ware Laurentina weet te vinden: ga ervoor. ;o)

Als het regent in Maputo

12 December 2007 | 17:37 | Op reis | Plaats een reactie
Maputo in de regen, december 2007Was alweer vergeten hoe het weer hier het leven beïnvloedt... De vorige week regende het drie dagen lang aan een stuk door in Maputo. Modderstromen in de bairros, straatbrede plassen in de avenida's in de stad en een agenda vol afzeggingen. Een beetje regendruppel is voor de gemiddelde Mozambikaan reden genoeg om alle afspraken op de lange baan te schuiven. Dus mijn laatste week slinger ik tussen hoop en wanhoop, want mijn plannen vallen zonder uitzondering in het water. De combinatie van studie en werk is me sowieso zwaar gevallen - niet in de laatste plaats omdat mijn beschrijving van het nachtleven me tot in de kleine uurtjes wakkerhoudt, terwijl ik wel de volgende ochtend op mijn les wordt verwacht. Ik kijk nu al uit naar vele uren slaap inhalen in mijn eigen Utrechtse bed...