Menu

Papa Jérôme

22 Mei 2008 | 14:03 | Nieuws, Artikelen | Plaats een reactie
Jérôme Bangwene voor zijn fotostudio in BukavuWie mijn boek las, zal begrijpen waarom ik zo van slag was toen ik het hoorde. Net terug uit Angola, kreeg ik het verdrietige bericht dat Papa Jérôme half april onverwacht is overleden. Ik was er een dagje stil van. Ik ontmoette Jérôme Bangwene de eerste keer dat ik in Congo was. Mijn vader was toen nog niet zo lang dood, en de kleine fotograaf die van dezelfde leeftijd was, raakte me. Ik leerde zijn gezin kennen en was altijd welkom in het kleine huis in Kadutu, een hooggelegen volkswijk in Bukavu, Oost-Congo. Zijn zorgzaamheid ontroerde me. Als ik op de boot de overtocht maakte naar Goma zorgde hij ervoor dat een van zijn zoons me aan de oever van het Kivu-meer stond op te wachten. Ik verheugde me er zo op hem weer te zien als ik in oktober naar Congo ga. Maar nu zal ik in Kadutu alleen Maman Justine, zijn vrouw, en de rest van de familie treffen om mijn concoléances over te brengen. Het is vandaag precies vier jaar geleden dat Hub., mijn eigen vader overleed. Die werd 62, Papa Jérôme 65. Ik vond het een passend moment om ze allebei te memoreren.
(meer)

Bliksembezoek op Radio 1

13 Mei 2008 | 16:30 | Nieuws, Boek | Plaats een reactie
Aan het werk in het zuiden van Luanda (foto Caro Bonink)Even ben ik weer in Nederland en even ook was ik te horen bij Radio 1, De Ochtenden. Op tweede Pinksterdag, vlak na mijn terugkomst uit Luanda, Angola, sprak ik daar over mijn nieuwe boek over steden in Afrika, waarvoor ik de komende anderhalf jaar in zes verschillende steden ga wonen. Over waarom het er voor mij niet inzit om een auto met chauffeur te huren - en waarom je sowieso in de minibusjes die voor openbaar vervoer doorgaan veel meer te weten komt over wat er echt speelt in een land. Net geboekt voor mijn volgende reis: in juli vertrek ik naar mijn volgende stad, Maputo, Mozambique. Bij nrc.next kun je me op mijn weblog City Life in Afrika op de voet volgen.
Beluister het interview

Eén dode per minuut

08 Mei 2008 | 14:59 | Nieuws, Artikelen | Plaats een reactie
Christina Antomane (20) met de baby van haar zus, die overleed aan de gevolgen van de bevallingen. Cabo Delgado, Noord-MozambiqueWereldwijd sterft er iedere minuut één vrouw aan de gevolgen van zwangerschap of bevalling. Maar al te vaak is dat een vrouw in sub-Sahara Afrika. Het risico dat een zwangere vrouw daar loopt te overlijden aan complicaties is 1 op 22. Voor een Nederlandse vrouw is die kans 1 op 10.200. Heel vaak schreef ik al over kraamsterfte. Het eerste hoofdstuk van mijn boek Een nacht in een vijzel is er geheel aan gewijd hoe de gewoonste zaak ter wereld, een bevalling, voor veel vrouwen in de Derde Wereld een levensgevaarlijke gebeurtenis is. Dat was in 2002 zo, toen ik mijn eerste verhaal erover schreef in Cabo Delgado, de meest noordelijke provincie van Mozambique. En dat is nog steeds zo. Daarom wordt er ook dit jaar weer aandacht gevraagd voor kraamsterfte in de Moedernacht op 10 mei. 'Omdat veilig bevallen een mensenrecht is en het terugdringen van kraamsterfte de kern tot ontwikkeling', aldus de organisatoren.
(meer)

Kizomba Angolana

05 Mei 2008 | 08:55 | Op reis | Plaats een reactie
Bij uitstek geschikt voor koppelsNachtenlang hetzelfde licht-slepende ritme, nachtenlang dezelfde zwijmelteksten en toch konden fotografe Caro Bonink en ik er geen genoeg van krijgen. Kizomba is een van de meestgedraaide muzieksoorten in het Luandese uitgaansleven. In de nationale taal, het Kimbundo, betekent het 'dansfeest'. De Angolezen dansen graag en het liefst met zijn tweetjes. De in de jaren tachtig in Angola ontstane muziek, de Angolese versie van de Antilliaanse zouk, is perfect geschikt voor dit doel. Kizomba heeft inmiddels niet alleen alle lusofone - portugeessprekende - landen veroverd, maar wordt ook in Nederland gedraaid op salsafeesten. De extatische hoofdzwierderij die hier doorgaat voor kizomba heeft niets te maken met de manier waarop de Angolezen de dans dansen: ingetogen en close. Maar niet te close, zo waarschuwde een Angolese vriendin me eens voordat ik de dansvloer opging: 'Als een man je helemaal tegen zich aantrekt en je alleen nog maar met je heupen kunt bewegen, dan is-ie je de tarraxinha aan het leren. Dan moet je hem wel érg graag mogen.'
Zie YouTube voor kizomba voor beginners, les 1 en les 2

Voor duizend dollar en een woordje Portugees

04 Mei 2008 | 22:24 | Op reis | Plaats een reactie
De buurjongen op het erf waar ook Alberto's familie woont in de mussequeVoor een flinke duit had ik er best kunnen blijven. In Angola is alles te koop, dus ook een fake verblijfsvergunning. Dat verzekerde tenminste de neef van Alberto me toen ik bij zijn familie logeerde in de musseque. Een kleine duizend dollar en een verklaring dat mijn ouders bij de onafhankelijkheid naar Portugal teruggingen zouden voldoende zijn. Hoefde ik alleen maar aannemelijk te maken dat ik Portugese was. Eitje. Ik sprak immers Portugees? Een paar dagen thuis en ik mis Luanda nu al. Maar het aanbod definitief in het Zuidelijk-Afrikaanse land te blijven heb ik toch maar afgeslagen. Menige Angolees vindt toch al dat er te veel buitenlandse plunderaars in zijn land rondwaren.
(meer)