Menu

Het lijf danst altijd

25 Augustus 2008 | 14:50 | Op reis | Plaats een reactie
Danseres op het podium bij een Yuri da Cunha concert afgelopen April in Luanda, Angola (foto Caro Bonink)Mijn hoofd is nog wat vaag van de champagne van gisteravond en de vele gin-tonics die daarop volgden. Mijn Mozambikaanse vriendin Ana en ik belandden in Havana, een disco in Maputo, en stonden het grootste deel van de avond te dansen. Dat herinnerde me eraan dat ik op deze blog nog een alinea wilde citeren uit Kapuściński's Soccer War. In het hoofdstuk over Lumumba beschreef de inmiddels overleden Poolse journalist zijn favoriete bar in Afrika, die zich waar dan ook op het continent zou kunnen bevinden: 'De platen zijn zo versleten dat ze geen melodie meer dragen (...) Maar de bar danst. Het maakt niet uit dat iedereen zit. Kijk naar hun voeten, hun schouders, hun handen. Of je nou praat, discussieert, zakendoet, de Bijbel leest of soest. Het lijf danst altijd. De buik golft, het hoofd zwiert, de hele bar zwiert tot diep in de nacht.' Opgegroeid met twee dansdocenten als ouders, was dans voor mij altijd een vanzelfsprekend onderdeel van het leven. Kapuściński beschrijft exact waarom ik me thuis voelde de eerste keer toen ik in Afrika kwam - en dat is nog steeds zo.