Menu

Vast

29 Oktober 2008 | 08:38 | Nieuws, Op reis | Plaats een reactie (2)
VN-vredesmacht onderweg in Oost-Congo (foto MONUC)Na menig bezorgd mailtje en telefoontje toch maar even een bericht uit Kinshasa: nee, ik zit nog niet in Goma, nee, ik ga er waarschijnlijk niet terechtkomen ook. De afvallige Tutsi-generaal Nkunda neemt plaats na plaats in in Noord-Kivu en de grote vrees is dat Goma de volgende stad is die in zijn handen valt. Arme Congolezen die voor de zoveelste keer op de vlucht moeten. Mij rest weinig dan vanuit de hoofdstad op tweeduizend kilometer afstand afwachten hoe het zich ontwikkelt. Alle vluchten naar het gebied zijn afgelast en wegen gaan er niet heen. Zo zit ik vast in een stad die niet eens onderwerp is voor mijn boek...

Met zulke vrienden...

22 Oktober 2008 | 18:04 | Nieuws | Plaats een reactie
Linda Polman, De crisiskaravaan. De achterkant van de humanitaire noodhulpindustrie (2008)Bij kaarslicht - de elektriciteit was weer eens uitgevallen in Luanda - heb ik de afgelopen dagen het boek gelezen waar de noodhulpindustrie met angst en beven naar uitzag. Linda Polmans boek De crisiskaravaan schetst een weinig opwekkend beeld van de optocht van hulporganisaties die over de wereld trekt van brandhaard naar brandhaard. Ze beschrijft hoe de smaak en de waan van de dag, de onderlinge concurrentie en de mediageniekheid soms regeren over het humanitaire doel, iets dat iedereen die wel eens in een vluchtelingenkamp is geweest zal kunnen bevestigen. Daarnaast stelt ze terecht de vraag of humanitaire noodhulp wel neutraal kan zijn als de autoriteiten die zelf medeverantwoordelijk zijn voor de ramp de voorwaarden van die hulpverlening bepalen. Een aanrader, ook omdat Polmans toon nergens pathetisch of melodramatisch wordt, ondanks het loodzware thema.
(meer)

Terug naar Luanda

11 Oktober 2008 | 21:09 | Op reis | Plaats een reactie
De baai van Luanda in de ochtend (fotoCaro Bonink)Morgenavond zal ik weer langs de baai lopen in de stad van de extreme tegenstellingen. De stad van de cocktails op het strand en de cholera in de sloppenwijken. Een half jaar na mijn eerste bezoek aan Luanda ga ik terug om de Angolezen weer te bezoeken die ik er sprak. Omdat mensen de tweede keer altijd opener en eerlijker zijn dan de eerste (al is het alleen maar omdat niemand een leugen maandenlang kan herinneren). Maar vooral omdat dit land van ongekende mogelijkheden me fascineert. Twee weken later reis ik door naar Congo. Daarover later meer.

Een rapper voor de rijke, een rapper voor de arme

03 Oktober 2008 | 18:12 | Nieuws, Artikelen, Op reis | Plaats een reactie
Een muurschildering in de krottenwijk waar MCK woont, portretteert de rapper tussen Bob Marley en Che Guevara (foto Caro Bonink)Sandocan zingt voor het establishment, MCK speelt voor het volk. Twee hiphoppers aan weerszijden van de barricaden bij de eerste Angolese verkiezingen in zestien jaar. Lees mijn portret van het land aan de Atlantische oceaan met zijn schatrijke bodem en straatarme bevolking dat onlangs verscheen in NRC Handelsblad. De twee werelden van Angola verpersoonlijkt door twee rappers: een van het klatergoud en de grote auto's, de ander van de inhoud en maatschappijkritiek.