Menu

Waarom niet Maputo

27 Februari 2012 | 12:11 | Nieuws | Plaats een reactie
Uitzicht op de mooiste stad in Afrika die ik kenTerwijl ik mijn koffers pak voor Lagos, Nigeria, besef ik dat ik een verklaring schuldig ben. Een verklaring aan Maputo, Mozambique, mijn favoriete stad op het continent sinds ik tien jaar geleden begon te reizen door Sub-Sahara Afrika. Zoals verschillende vrienden me terecht vroegen toen ze hoorden dat ik naar Lagos ging verhuizen: waarom niet Maputo? Het antwoord is eenvoudig: de mooiste Afrikaanse stad die ik ken is wellicht een geweldige plek om op vakantie te gaan, maar niet per se om te werken. Misschien juist omdat het er zo leuk is. Dus, mijn geliefd Maputo, ik verraad je niet, ik bescherm alleen mezelf. En ik ben ook stapel op de bedrijvigheid van Lagos, zijn energie en belofte. Maar weet, mijn geliefd Maputo, dat ik zal terugkeren. Al is het alleen maar om te werken aan mijn roman, die zich deels afspeelt in jouw met acacia's omzoomde avenida's. Ik zal altijd een manier vinden om je in mijn werk te integreren.

Puur toeval

06 Februari 2012 | 09:42 | Boek | Plaats een reactie (1)
Op een zonnig Mozambikaans strand kreeg ik de eerste inspiratie voor mijn roman.Na jaren journalistiek en twee non-fictie boeken schrijf ik een roman. Waarom? Het begon vorige zomer in Lagos op een literaire workshop waarvan ik verslag deed voor ZAM Magazine, met een uitspraak van de Nigeriaanse auteur Chimamanda Adichie – koningin van de oneliners over creatief schrijven. Ze stelde schrijvers meer te vertrouwen wanneer deze fictie schreven, dan non-fictie. In fictie, zei ze, hoef je de mensen over wie je schrijft minder te beschermen. Toen begon het mij te dagen: het thema interculturele relaties moet ik behandelen door middel van fictie! Het onderwerp lag al jaren te sudderen in mijn hersenpan, sinds ik voor het eerst in Afrika belandde - in Mozambique om precies te zijn - tien jaar geleden, en zag wat er gebeurde tussen Westerse vrouwen en Afrikaanse mannen. Door de jaren heen ben ik getuige geweest van zo veel romances, tragedies en grote en kleine incidenten, dat ik er een bibliotheek over vol zou kunnen schrijven. Verhalen over liefde, macht, gender, verraad, misverstanden, cultuurschokken en geld. Maar ik heb nooit het vertrouwen willen beschamen van de betrokkenen, dus bleef het idee altijd in de ijskast. Tot Adichies opmerking. Toen zijn de hoofdpersonen van mijn eerste roman geboren: Daniel, half Zimbabweaans, half Mozambikaans, en de Portugese Cristina. En alle overeenkomsten met werkelijk bestaande personen berusten op puur toeval.
Klik hier om mijn artikel te lezen over de Farafina Trust Creative Writing Workshop in Lagos